ลำบุษบา(ปลาแดกปลาสมอ)
นิทานพระยาพิมพิสาร
สังข์ศิลป์ไชย
หน้าผากไกลกะโด้น
นกกระจอก
พญาคำกอง
ท้าวคำสอน
เสียวสวาด


พญาคำกอง
บั้นเวียกในเฮือน

อันหนึ่ง สาดเสื่อพร้อม มุ้งม่านหมอนหมุน  
  ให้เอาไปตบ ซักอย่ามีหมองได้  
  พองายแล้ว ให้ขนไปตากแดด แท้เนอ
  เมื่อตากผึ่งแล้ว ให้เก็บเมี้ยนให้ดี ท่านเอย
  หมอนเสื่อนั้น แม่ญิงต่ำขิดลาย  
  หยิบเป็นหมอน หมากนุ่นดีเป็นใส้  
  จิ่งย้อมผ้า สีดำหยิบเสื่อ แท้เนอ
  สาดไหลผือต่ำไว้ ปอแก้วแต่งสาน หั้นแล้ว
อันหนึ่ง ผ้าหี่ม้อน ให้ผืนใหญ่ยาวดี  
  หุ้มดังจ่อปิดบัง บ่ให้แมงเจาะม้อน  
ม้อน หากมีหลายม้อน นอนสองสามสี แท้ดาย
  ฝักหลอกหลีฮุ้ไว้ โตบี้บ่เต็ม  
  ฝักหลอกเต็มท่อนั้น จิ่งสาวค่องใยงาม เจ้าเอย
  คือดั่งสาวใยบัว บ่ต่างกันพอน้อย  
อันหนึ่ง เบียดบมด้ง ให้ผัดสีล้างสว่าย แท้ดาย
  อย่าให้ดำแปดเปื้อน เห็นแล้วหน่ายกะตา แท้แล้ว
  ถ้วยบ่วงซ้อน ให้ล้างสว่ายผัดสี แท้เนอ
  คุเข้าสารกะบุง เบิ่งมองเก็บเมี้ยน  
อีกทั้ง เสียมมีดพร้า เหล็กหลาจกจอบ  
  ทั้งเสื้อสิ้นผ้า ให้แปงไว้ที่ทาง เจ้าเอย
ใผ เฮ็ดได้ดั่งนี้ แก้วประเสริฐมีสุข  
  จักมีเงินคำไหล หมื่นแสนกือล้าน หั้นแล้ว
แม่หญิง ให้เฮียนความฮู้ ชิดลายต่ำหูก แท้เน้อ
  เฮียนเลี้ยงม้อน ทอผ้าต่ำไหม  
  ตัดเสื้อผ้า เฮียนหยิบปักแส่ว  
  ทั้งย้อมใหมหูกฝ้าย เฮียนเอ้แต่งสี เจ้าเอย
  เฮียนทั้งแกงหูงต้ม ของกินปิ้งจี่  
  ทั้งคกเข้าหาบน้ำ เฮียนสร้างแต่งกิน  
แนมท่อ เฮียนช่างปั้น ถ้วยบ่วงโอโห ก็ดี
  ปั้นหม้อนึ่ง แต่งดินเผาหม้อ  
  เฮียนช่างเขียนแต้ม ลิงลายตกแต่ง  
  บ่ได้ยากแค้น สีแต้มขีดเขียน เจ้าเอย
ลือจัก เฮียนตีสายสร้อย สังวาลย์เอ้อ่ง  
  ช่างหล่อแก้ว มณีเข้มค่าแสน  
ซิเฮียน ตีขันน้ำเงินทอง ภาช์โตก ก็ดีถ้อน
  บ่ได้อึดอยากใฮ้ เฮียนได้ชูแนว แท้แล้ว
ที่มา หนังสือเรื่องพญาคำกอง ชำระโดย พระอริยานุวัตร เขมจารีเถระ